Nie ma jednego standardowego wymiaru firan. Ich wysokość zależy od punktu zawieszenia i miejsca, w którym materiał ma się kończyć, a szerokość oblicza się na podstawie długości karnisza oraz wybranego współczynnika marszczenia. Dlatego firany zawsze trzeba dopasować do konkretnego okna i sposobu montażu.
Jak zmierzyć wysokość firany?
Pomiar wykonaj dopiero po zamontowaniu karnisza. Nie mierz od sufitu ani od górnej krawędzi wnęki, ponieważ rzeczywisty punkt startowy zależy od sposobu zawieszenia materiału.
Przygotuj metalową miarę rozwijaną i sprawdź wysokość w kilku miejscach – po bokach oraz na środku karnisza. Jeśli wartości się różnią, przyjmij wynik odpowiadający najkrótszemu odcinkowi. Dzięki temu firana nie będzie opierać się o podłogę lub parapet.
Pomiar wykonaj w następującej kolejności:
- Ustal, czy firana będzie zawieszona na żabkach, agrafkach, przelotkach, fleksach czy szelkach.
- Przy żabkach lub agrafkach mierz od ich punktu zawieszenia, zwykle od środka żabki. Przy przelotkach i szelkach zacznij od górnej krawędzi drążka lub miejsca, przez które przechodzi karnisz.
- Zmierz odległość od punktu zawieszenia do parapetu albo podłogi.
- Odejmij odstęp potrzebny do uzyskania wybranej długości.
- Dodaj zapas na obszycie, jeśli zamawiasz materiał do samodzielnego wykończenia.
Najczęstszy błąd polega na mierzeniu od sufitu zamiast od punktu zawieszenia. W przypadku przelotek znaczenie ma także ich konstrukcja, ponieważ górna część tkaniny znajduje się nad drążkiem. Ostateczną długość najlepiej ustalić na podstawie rzeczywistego sposobu mocowania.
Warianty długości firan
| Wariant | Odstęp od podłogi lub parapetu | Zastosowanie |
|---|---|---|
| Do parapetu | około 1,5 cm nad parapetem | Kuchnia, pokój dziecięcy, okno z meblami pod spodem |
| Za parapet | około 5–10 cm poniżej parapetu | Gdy materiał ma częściowo zasłonić przestrzeń pod oknem |
| Do podłogi | około 1–2 cm nad podłogą | Salon, sypialnia, jadalnia i aranżacje wymagające łatwego sprzątania |
| Drapowana | około 5–20 cm poniżej poziomu podłogi | Efekt dekoracyjnego układania materiału na posadzce |
Długość do podłogi jest zwykle najbardziej funkcjonalna, gdy firana kończy się 1–2 cm nad posadzką. Materiał nie zbiera wtedy tak szybko kurzu i nie utrudnia sprzątania. Wersja drapowana wymaga większego zapasu, ale sprawdza się tylko tam, gdzie materiał nie będzie narażony na częste przesuwanie, zabrudzenia lub kontakt ze zwierzętami.
Jak obliczyć szerokość firany?
Szerokość firany nie powinna odpowiadać dokładnie długości karnisza. Tkanina potrzebuje zapasu na fałdy i fale. W tym celu stosuje się współczynnik marszczenia.
Wzór: długość karnisza × współczynnik marszczenia = szerokość tkaniny przed zmarszczeniem.
Przykład: przy karniszu o długości 200 cm i marszczeniu 1:2 potrzebujesz 400 cm materiału. Przy współczynniku 1:2,5 szerokość wyniesie 500 cm. Jeśli firana ma składać się z dwóch części, uzyskaną szerokość podziel na dwie połowy, uwzględniając dodatkowy zapas na ich wykończenie.
Wybór współczynnika zależy od rodzaju tkaniny, jej wzoru i oczekiwanego efektu:
- 1:1,5 – delikatne fale, dobre przy grubszych lub mocno wzorzystych tkaninach.
- 1:2 – uniwersalne marszczenie, które sprawdza się przy większości firan.
- 1:2,5 – gęstsze fałdy, często wybierane do lekkich i cienkich materiałów.
- 1:3 – bardzo obfite marszczenie, stosowane tylko wtedy, gdy pozwala na to tkanina i sposób szycia.
Przy dużym, wyrazistym wzorze zbyt mocne marszczenie może go zasłonić. Z kolei cienki woal lub tiul często zyskuje na większej ilości fałd. Taśma marszcząca również wpływa na końcowy układ materiału, dlatego sprawdź jej proporcję przed zakupem tkaniny.
Jak uwzględnić zapas na obszycie?
Materiału nie należy zamawiać dokładnie w wymiarze gotowej firany. Podczas szycia brzegi zostają zawinięte, a gotowa tkanina staje się węższa i krótsza. Zostaw zapas na górę, dół oraz boki. W zależności od rodzaju wykończenia może to być łącznie około 5–20 cm.
Przy szerokości szczególnie często przyjmuje się około 5 cm na każdy bok, czyli około 10 cm łącznie. Przy długości zapas powinien wynikać z planowanego obszycia dolnej i górnej krawędzi. Dokładna wartość zależy od taśmy, tunelu, przelotek oraz technologii szycia.
Nie kupuj materiału „na styk”. Brak zapasu może sprawić, że po obszyciu firana okaże się zbyt krótka lub nie uzyska zaplanowanej szerokości. W przypadku drzwi balkonowych najlepiej rozważyć dwie oddzielne firany, aby można było swobodnie przechodzić i rozsuwać materiał na boki.
Najważniejsze jest połączenie trzech pomiarów: punktu zawieszenia, miejsca zakończenia oraz długości części karnisza przeznaczonej na tkaninę. Dopiero na tej podstawie dobiera się wysokość, szerokość i zapas na obszycie.
